X
تبلیغات
رایتل
Untitled Document
X
تبلیغات
رایتل
https://telegram.me/deklamehayepirbadian .کانال تلگرام

دکلمه های رضا پیربادیان

Email: pirbadian@gmail.com
دوشنبه 18 اردیبهشت‌ماه سال 1391

پس دلم منتظر کیست -محمدحسین بهرامیان-دکلمه رضا پیربادیان

گیرم اندوه تو خواب است و نگاه تو خیال
پس دلم منتظر کیست عزیز این همه سال؟

پس دلم منتظر کیست که من بی خبرم؟
که من از آتش اندوه خودم شعله ورم؟

ماه یک پنجره وا شد به خیالم که تویی
همه جا شور به پا شد به خیالم که تویی

باز هم دختر همسایه همانی که تو نیست
باز هم چشم من و او که نمی دانم کیست

باز هم چلچله آغاز شد از سمت بهار
کوچه یک عالمه آواز شد از سمت بهار

پیرهن پاره گل جمله تبسم شده است
یوسف کیست که در خنده ی او گم شده است؟

این چه رازی است که در چشم تو باید گم شد
باید انگشت نمای تو و این مردم شد

به گمانم دل من باز شقایق شده ای
کار از کار گذشته است تو عاشق شده ای

یال کوب عطش است این که کنون می آید
این که با هیمنه از سمت جنون می آید

بی تو، بی تو، چه زمستانی ام ایلاتی من!
چِقَدَر سردم و بارانی ام ایلاتی من!

تو کجایی و منِ ساده ی درویش کجا؟
تو کجایی و منِ بی خبر از خویش کجا؟

دل خزانسوز بهاری است، بهاری است که نیست
روز و شب منتظر اسب و سواری است که نیست

در دلم این عطش کیست خدا می داند
عاشقم دست خودم نیست خدا می داند

عاشق چشم تو هستیم و ز ما بی خبری
خوش به حالت که هنوز از همه جا بی خبری



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

دوشنبه 18 اردیبهشت‌ماه سال 1391

چون درختی در زمستانم-اخوان ثالث-دکلمه رضا پیربادیان

چون درختی در صمیم سرد و بی ابر زمستانی
هر چه برگم بود و بارم بود
هر چه از فر بلوغ گرم تابستان و میراث بهارم بود
هر چه یاد و یادگارم بود
ریخته ست
چون درختی در زمستانم
بی که پندارد بهاری بود و خواهد بود
دیگر اکنون هیچ مرغ پیر یا کوری
در چنین عریانی انبوهم آیا لانه خواهد بست ؟
دیگر آیا زخمه های هیچ پیرایش
با امید روزهای سبز آینده
خواهدم این سوی و آن سو خست ؟
چون درختی اندر اقصای زمستانم
ریخته دیری ست
هر چه بودم یاد و بودم برگ
یاد با نرمک نسیمی چون نماز شعله ی بیمار لرزیدن
برگ چونان صخره ی کری نلرزیدن
یاد رنج از دستهای منتظر بردن
برگ از اشک و نگاه و ناله آزردن

ای بهار همچنان تا جاودان در راه
همچنان جاودان بر شهرها و روستاهای دگربگذر
هرگز و هرگز
بربیابان غریب من
منگر و منگر

سایه ی نمناک و سبزت هر چه از من دورتر، ‌خوشتر
بیم دارم کز نسیم ساحر ابریشمین تو
تکمه ی سبزی بروید باز، بر پیراهن خشک و کبود من
همچنان بگذار
تا درود دردناک اندهان ماند سرود من


شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


شنبه 16 اردیبهشت‌ماه سال 1391

عشق یعنی-احمد رضا زارعی-دکلمه رضا پیربادیان

عشق یعنی می توان پروانه بود
یک نگاه ساده را دیوانه بود
عشق یعنی یک سبد یاس سپید
نسترن هایی که دستان تو چید
عشق یعنی باور رنگین کمان
پرگرفتن در میان آسمان
عشق یعنی ما شدن یعنی خروج
قله این زندگی یعنی عروج
عشق یعنی عالمی حرف و سکوت
یک دل بشکسته هنگام قنوت
عشق یعنی یک قدم آنسوی من
روحی اندر کالبدهای دو تن
عشق یعنی عهد بستن با خدا
تا نگردیم از کنار هم جدا
عشق یعنی مثل شمعی سوختن
چشم بر پروانه خود دوختن
عشق یعنی سادگی یعنی صفا
مخلص و یک دل شدن یعنی وفا
عاشقی تنها نیاز وناز نیست
راه این وادی به هر کس باز نیست
عاشقی چون عاشقی بی خویش باش
فکر ایمانت مکن، بی کیش باش



احمدرضا زارعی


شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


سه‌شنبه 12 اردیبهشت‌ماه سال 1391

هر عشق تازه ای-بلاگا دیمیتروا-فریده مصطفوی

 

ترانه ی قدیمی با صدای تازه

هر عشق تازه ای قاتل است!

بی آن که دستش بلرزد

همه ی عشق های پیشین را می کُشد...

 

 آه باچه لبخند معصومی

خنجر فرود می رود بر پشت!!

اولین و آخرین و یگانه ترین عشق.

 

 همه جا شریک جرم دارد:

در اتوبوسی که دیر میرسد...در رگباری ناگهانی...

و هزارگوشه و کنار دیگر...

 

 انگیزه ی جنایتش آزادی ست!

 

 این قرار ملاقات به فرار از خود می ماند

آن سفر رد پا را نشان میدهد ،جایی که مرگ

با لباس مبدل حاضر است

 

 و آنگاه که عشقی کهنه میشود

خنجری به کمین او می نشیند

درکنج عشقی تازه

 

 زمان می گذرد...

 

 و تو درمی یابی که عشق

از توابع زمان است!!

                                     باید مدام پوست بیندازد و نو شود ، و نوتر

 

از گزیده ی اشعار بلاگا دیمیتروا شاعر ملی بلغار - نشر علم

ترجمه ی فریده حسن زاده   مصطفوی




شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

شنبه 9 اردیبهشت‌ماه سال 1391

نه تو را بر نتراشیده ام-شاملو-دکلمه رضا پیربادیان

نه

تو را از حسرت های خویش بر نتراشیده ام:

پارینه تر از سنگ

ترد تر از ساقه تازه روی یکی علف.

 

تو را از خشم خویش بر نکشیده ام:

ناتوانی خِرد

 از برآمدن.

گر کشیدن

 در مجمر بی تابی.

تو را به وزنه اندوه خویش بر نسخته ام:

پرّ کاهی

 در کفّه حرمان،

کوه

 در سنجش بیهودگی.

 

تو را برگزیدهام

رَغمار غم بیداد.

 

گفتی دوستت می دارم

و قاعده   دیگر شد.

 

کفایت مکن ای فرمان «شدن»

مکرر شو

مکرر شو!

شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


شنبه 9 اردیبهشت‌ماه سال 1391

این روزها که میگذرد-رضا کیاسالار-دکلمه رضا پیربادیان


این روزها که می‌گذرد، جور دیگرم
دیگر خیال و فکر تو افتاده از سرم

دیگر دلم برای تو پرپر نمی‌زند
دیگر کلاغ رفته به جلد کبوترم

دیگر خودم برای خودم شام می‌پزم
دیگر خودم برای خودم هدیه می‌خرم

دیگر بلد شدم که خداحافظی کنم
دیگر بلد شدم که بهانه نیاورم

اسمت چه بود؟ آه از این پرتی حواس
این روزها من اسم کسی را نمی‌برم

این روزها شبیه «رضا»های سابقم
هر چند بدترم ولی از قبل بهترم

من شعر می‌نویسم و سیگار می‌کشم
تو دود می‌شوی و من از خواب می‌پرم


شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


شنبه 9 اردیبهشت‌ماه سال 1391

پروانه ها در پیله -فرامرز عرب‌عامری-دکلمه رضا پیربادیان

پروانه‌ها در پیله دنیا را نمی‌فهمند
تقویم‌ها روز مبادا را نمی‌فهمند
دریا برای مردم صحرانشین دریاست
ساحل‌نشینان قدر دریا را نمی‌فهمند
مثل همه، ما هم خیال زندگی داریم
اما نمی‌دانم چرا ما را نمی‌فهمند
هر روز سیبی در مسیر آب می‌آید
دیگر نیا این شهر معنا را نمی‌فهمند
این مردمان مانند اهل کوفه می‌مانند
اندازه یک چاه مولا را نمی‌فهمند
اینجا سه سال پیش دستِ دارمان دادند
این قوم، درد اینجاست؛ اینجا را نمی‌فهمند
فرسنگ‌ها از قیل و قال عاشقی دورند
هند و سمرقند و بخارا را نمی‌فهمند
چاقو به‌دست مردم هشیار افتاده
دیدار یوسف با زلیخا را نمی‌فهمند
از روز اول با تو در پرواز دانستم
پروانه‌ها در پیله دنیا را نمی‌فهمند



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

شنبه 2 اردیبهشت‌ماه سال 1391

نامه ای برای تو-شیبانی-دکلمه رضا پیربادیان

با سلامی گرم

با درودی پاک،می آغازم این پیغام

روزگارت بی که با من بگذرد خوش باد

ای طلایی رنگ

ای ترا چشمان من دل تنگ

راستی من از کدامین راز با تو پرده بر گیرم؟

منکه چونان کودکی دلباخته بازیچه اش را بی تو غمگینم

تو بدانی آسمان دیدگانم را نه ابری جز به رویای تو آکنده چه خواهی کرد؟

قلبت آیا مهر با من هیچ خواهد داشت؟!

چشمت آیا راست با من هیچ خواهد گفت؟!

کاش با من مهربان بودی

ای طلایی رنگ ای تورا چشمان من دلتنگ

زندگی را با ترنمهای رنگین نگاهت بسته میبندم

با من آن رامشگران را آشتی فرمای

تک درختی دور و تنها مانده ام ای باد کولی پای

با من از گلگشت زرین بهاران مژدگانی ده

من تورا بانوی قصر پر شکوه عشق خواهم کرد

ای طلایی رنگ

ای تورا چشمان من دلتنگ

عشق همچون هیمه ای افسرده اما گرم

با نیفسرده فروغی زیر خاک

انتظار کنده های خشکتر را میکشد بیتاب

یک نفس ای باد کولی پای

دامن پر چین و مهر افزای خود بگشای

تا که آن را پر زبار شعله های عشق گردانیم

من سطبر شانه هایم را به خرمن های آتش وام خواهم داد

ای طلایی رنگ

ای تورا چشمان من دلتنگ

من غرور بس گرانم را که بر نیلی غبار آسمانها میتکاند بال

چون شکسته پر عقابی پیر

در حصار چشمهایت بنده ی لبخنده ای کردم

من نگاه مهربانم را که از اعماق قلبم ریشه میگیرد

شادمانه تا به صبح انتظارت میدوانم گرم

تا کدامین پنجه بگشاید قبای صبح آن دیدار

عشق من ، تا نامه ای دیگر            خداحافظ



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

چهارشنبه 16 فروردین‌ماه سال 1391

آی عشق آی عشق-شاملو-دکلمه رضا پیربادیان

همه
لرزش دست و دلم از آن بود
که عشق
پناهی گردد
پروازی نه
گریزگاهی گردد

آی عشق! آی عشق!
چهره آبی ات پیدا نیست

و خنکای مرحمی
بر شعله ی زخمی
نه شور شعله
بر سرمای درون

آی عشق! آی عشق!
چهره سرخ ات پیدا نیست

غبار تیره ی تسکینی
بر حضور وهن
دنج رهایی
بر گریز حضور

سیاهی بر آرامش آبی
و سبزه برگچه بر ارغوان

آی عشق! آی عشق!
رنگ آشنایت
پیدا نیست!


احمد شاملو

از: ابراهیم در آتش




شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

چهارشنبه 9 فروردین‌ماه سال 1391

می ایستی که بیاستانیم-منزوی-دکلمه رضا پیربادیان

می ایستی که بایستانیم؟

نارفیق!

در نیمراهم می نهی که

                                بتنهایی ام؟

جوابم می کنی که

آخرین سوالم را

                 ندیده

                        گرفته باشی؟؟

آه که چقدر بد است

به این خوبی تمام کردن کسی که

قرار بوده  هنوزها تمام نشود

چرا تقلب می کنی قلب من؟

چرا بی قرار قرارهایت می شوی؟

مگر بنا نبود

                   فلسفه بخوانیم؟

                                     تاریخ برانیم؟

                                               عشق بشورانیم؟

حالا چه شده است که ناگهان....

و چه هنگام نا بهنگامی!

که من کفش های توقفم را

                                    هنوز

                                     سفارش نداده ام و

تو می گویی: تمام!

                          تا نا تمام بگذاری

مگر نمی دانستی؟

 مگر نشانت نداده ام

                    راه های نرفته ام را؟

مگر برایت نخوانده بودم

                  شعرهای نگفته ام را؟



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

( تعداد کل: 479 )
صفحه قبلی    1       ...       41       42       43       44       45       ...       48    صفحه بعدی