X
تبلیغات
در شهر

ساخت کد آهنگ

ساخت کد موزیک آنلاین

چندان که هیاهوی سبزِ بهاری دیگر-شاملو-دکلمه رضا پیربادیان  (احمد شاملو)

چهارشنبه 1 خرداد ماه سال 1392 ساعت 18:33

چندان که هیاهوی سبزِ بهاری دیگر
از فراسوی هفته‌ها به گوش آمد،
با برفِ کهنه
               که می‌رفت
از مرگ
         من
             سخن گفتم.

 
 
و چندان که قافله دررسید و بار افکند
و به هر کجا
               بر دشت
از گیلاس بُنان
                 آتشی عطر افشان برافروخت،
با آتشدانِ باغ
از مرگ
         من
             سخن گفتم.
 

 
غبار آلود و خسته
از راهِ درازِ خویش
                     تابستانِ پیر
                                    چون فراز آمد
در سایه‌گاهِ دیوار
به سنگینی
               یله داد
و کودکان
           شادی کنان
                          گِرد بر گِردش ایستادند
تا به رسمِ دیرین
خورجینِ کهنه را
                    گره بگشاید
و جیب و دامنِ ایشان را همه
از گوجه‌ی سبز و
                     سیبِ سُرخ و
                                      گردوی تازه بیاکَنَد.
 
پس
من مرگِ خویشتن را رازی کردم و
او را
     محرمِ رازی؛
و با او
از مرگ
         من
             سخن گفتم.
 
و با پیچک
که بهارخوابِ هر خانه را
                              استادانه
                                        تجیری کرده بود،
و با عطش
که چهره‌ی هر آبشارِ کوچک
                                  از آن
                                        آرایه‌ای دیگرگونه داشت
از مرگ
         من
              سخن گفتم.
 
به هنگامِ خزان
                   از آن
با چاه
        سخن گفتم،
و با ماهیانِ خُردِ کاریز
که گفت و شنودِ جاودانه‌شان را
                                        آوازی نیست،
و با زنبورِ زرّینی
که جنگل را به تاراج می بُرد
و عسل فروشِ پیر را
                         می‌پنداشت
که بازگشتِ او را
                     انتظاری می‌کشد.
و از آن با برگِ آخرین سخن گفتم
که پنجه‌ی خشکش
                        نومیدانه
                                  دستاویزی می‌جُست
در فضایی
که بی‌رحمانه
تهی بود.
 

 
و چندان که خِش خِشِ سپیدِ زمستانی دیگر
از فراسوی هفته‌های نزدیک
                                  به گوش آمد
و سَمور و قُمری
آسیمه سر
              از  لانه و آشیانه‌ی خویش
                                              سر کشیدند،
با آخرین پروانه‌ی باغ
از مرگ
         من
             سخن گفتم.
 

 
من مرگِ خویشتن را
با فصل‌ها در میان نهادم و
                                با فصلی که می‌گذشت؛
من مرگِ خویشتن را
با برف‌ها در میان نهادم و
                              با برفی که می‌نشست؛
با پرنده ها و
با هر پرنده که در برف
در جُستجوی چینه‌ای بود.
با کاریز و
با ماهیانِ خاموشی.
 

 
من مرگِ خویشتن را با دیواری در میان نهادم
که صدای مرا
                 به جانبِ من
                                 باز پس نمی‌فرستاد.
چرا که می‌بایست
تا مرگِ خویشتن را
                        من
نیز
    از خود

            نهان کنم.



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

مثل باغی سبز در یک روز بارانی -قاسم صرافان-دکلمه رضا پیربادیان  (غزل جدید)

دوشنبه 30 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 11:04
مثل باغی سبز در یک روز بارانی قشنگی
مثل دریایی چه آرام و چه توفانی قشنگی

روسری را طرح لبنانی ببندی یا نبندی،
زلف بر صورت بیفشانی، نیفشانی قشنگی

خنده های زیر لب، یا آن نگاه زیر چشمی،
شاید اصلا با همین حرکات پنهانی قشنگی

تا که نزدیکت می‌آیم در همان حال مشوش
ـ که میان رفتن و ماندن پریشانی ـ قشنگی

این پلنگ بی قرارت را به کرنش می‌کشانی
ماه مغرورم! خودت هم خوب می‌دانی قشنگی

می‌نشینی دامن گلدار را می‌گسترانی
مثل نقش شمسه روی فرش کرمانی قشنگی

نه، ... فرشته نیستی، می سوزد آدم از نگاهت
آری آتش پاره ای با اینکه شیطانی، قشنگی

سرنوشت ما نمی دانم چه خواهد شد؟ ولی تو

مثل حس ناتمام بیت پایانی قشنگی



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم -سعدی-دکلمه رضا پیربادیان  (سعدی)

یکشنبه 29 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 11:35
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم
به گفتگوی تو خیزم، به جستجوی تو باشم

به مجمعی که درآیند شاهدان دو عالم
نظر به سوی تو دارم، غلام روی تو باشم

به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم
ز خواب عاقبت آگه، به بوی موی تو باشم

حدیث روضه نگویم، گل بهشت نبویم
جمال حور نجویم، دوان به سوی تو باشم

می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان
مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم

هزار بادیه سهلست با وجود تو رفتن

وگر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم-حافظ- دکلمه رضا پیربادیان  (حافظ)

یکشنبه 29 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 11:33
دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم

و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم

از دل تنگ گنهکار برآرم آهی

کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم

مایه خوشدلی آنجاست که دلدار آنجاست

میکنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم

بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم

خورده ام تیر فلک باده بده تا سرمست

عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم

جرعه جام برین تخت روان افشانم

غلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم

حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطا

من چرا عشرت امروز به فردا فکنم؟



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی- کدکنی-دکلمه رضا پیربادیان  (شفیعی کدکنی)

پنجشنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 15:16
کمترین تحریری از یک آرزو این است

آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی...

در قناری ها نگه کن، در قفس، تا نیک دریابی

کز چه در آن تنگناشان باز، شادی های شیرین است.

کمترین تصویری از یک زندگانی،

آب،

نان،

آواز،

ور فزون تر خواهی از آن، گاهگه پرواز

ور فزون تر خواهی از آن، شادی آغاز

ور فزون تر، باز هم خواهی، بگویم باز...

آنچنان بر ما به نان و آب، اینجا تنگ سالی شد

که کسی در فکر آوازی نخواهد بود

وقتی آوازی نباشد،

شوق پروازی نخواهد بود...



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

بی آرزو چه می کنی ای دوست؟-شاملو-دکلمه رضا پیربادیان  (احمد شاملو)

پنجشنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 14:46

- بی آرزو چه می کنی ای دوست ؟

- به ملال

در خود به ملال

با یکی مرده سخن می گویم .

شب خامش استاده هوا

وز آخرین هیاهوی پرندگان کوچ

دیرگاه ها می گذرد

اشک بی بهانه ام آیا

تلخه ی این تالاب نیست ؟

- ازاین گونه

بی اشک

به چه می گریی ؟

-مگر آن زمستان خاموش خشک در من است .

به هر اندازه که بیگانه وار

به شانه برت سرنهم

سنگ باری آشناست

سنگ باری آشناست غم .



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

من با غزلی قانعم و با غزلی شاد- بهمنی-دکلمه رضا پیربادیان  (محمد علی بهمنی)

دوشنبه 23 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 14:03

من با غزلی قانعم و با غزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد
ویرانه نشینم من و بیت غزلم را
هرگز نفروشم به دو صد خانه ی آباد
من حسرت پرواز ندارم به دل آری
در من قفسی هست که می خواهدم آزاد
ای بال تخیل ببر آنجا غزلم را
کش مردم آزاده بگویند مریزاد
من شاعرم و روز و شبم فرق ندارد
آرام چه می جویی از این زاده ی اضداد ؟
 می خواهم از این پس همه از عشق بگویم
یک عمر عبث داد زدم بر سر بیداد
مگذار که دندانزده ی غم شود ای دوست

این سیب که ناچیده به دامان تو افتاد



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

من هستم و دوباره دلی -رضا قریشی نژاد-دکلمه رضا پیربادیان  (غزل جدید)

شنبه 21 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 12:38

من هستم و دوباره دلی بی قرار تو
این کوچه های خسته ی چشم انتظار تو
منظومه ی بلند غزل های ناز من!
خورشید هم ستاره شود در مدار تو
زیبا ترین تغزل بارانی منی
می بالد عاشقانه غزل در بهار تو
عطری نجیب می وزد از واژه های من
هرگز نبوده این همه شعرم دچار تو
بخشیدم عاشقانه دلم را به چشمهات
باشد که بی بهانه شود در کنار تو
جایی که عشق نیز دچار تو می شود
از من عجیب نیست شوم بی قرار تو


شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

گر به تو افتدم نظر چهره به چهره  -طاهره-دکلمه رضا پیربادیان

شنبه 21 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 12:36
گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو    
شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو
از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده‏ام    
خانه به خانه در به در کوُچه به کوچه کو به کو
می‌رود از فراق تو خون دل از دو دیده ام
دجله به دجله یم به یم چشمه به چشمه جو به جو
دور دهان تنگ تو عارض عنبرین خطت    
غنچه به غنچه گل به گل لاله به لاله بو به بو
ابرو و چشم و خال تو صید نموده مرغ دل
طبع به طبع دل به دل مهر به مهر و خو به خو
مهر تو را دل حزین بافته بر قماش جان    
رشته به رشته نخ به نخ تار به تار پو به پو
در دل خویش «طاهره» گشت و ندید جز تو را    

صفحه به صفحه لا به لا پرده به پرده تو به تو


شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان


del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

من هیچ کاره ام-نصرت رحمانی دکلمه رضا پیربادیان  (غزل جدید)

چهارشنبه 18 اردیبهشت ماه سال 1392 ساعت 12:50

       

این روزها

اینگونه ام ،ببین:

دستم، چه کند پیش می رود، انگار

هر شعر باکره ای را سروده ام

پایم چه خسته می کشدم، گویی

کت بسته از خم هر راه رفته ام

تا زیر هر کجا

حتی شنوده ام

هر بار شیون تیر خلاص را

ای دوست

این روزها

با هر که دوست می شوم احساس می کنم

آنقدر دوست بوده ایم که دیگر

وقت خیانت است

انبوه غم حریم و حرمت خود را

از دست داده است

دیریست هیچ کار ندارم

مانند یک وزیر

وقتی که هیچ کار نداری

تو هیچ کاره ای

من هیچ کاره ام: یعنی که شاعرم

گیرم از این کنایه هیچ نفهمی

این روزها

اینگونه ام:

فرهادواره ای که تیشه خود را گم کرده است

آغاز انهدام چنین است

 

اینگونه بود آغاز انقراض سلسله مردان

یاران

وقتی صدای حادثه خوابید

بر سنگ گور من بنویسید:

 

-         یک جنگجو که نجنگید

 

اما ...، شکست خورد



شنیدن دکلمه با صدای رضا پیربادیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
   1      2      3      4      5      6      7      8      9      10    >>